"Ekki henda garninu!"

Eftir Silju Björk Huldudóttur silja@mbl.is GARNAFGANGAR ganga svo sannarlega í endurnýjun lífdaga í hekluðum ullarteppum Helgu Helgadóttur.

 

"Ekki henda garninu!" - mynd

Morgunblaðið/Þorkell

Helga Helgadóttir hefur frá því í október heklað ullarteppi úr garnafgöngum og verða þau gefin á hjúkrunarheimili.

 

Eftir Silju Björk Huldudóttur silja@mbl.is

GARNAFGANGAR ganga svo sannarlega í endurnýjun lífdaga í hekluðum ullarteppum Helgu Helgadóttur. "Margir gauka að okkur alls kyns garnafgöngum sem fólkið hér getur nýtt við handavinnuna, ýmist hér á staðnum eða heima," segir Guðrún Jónsdóttir, forstöðukona félagsstarfsins í Gerðubergi í Reykjavík, og bendir á að oft sé reynt að gefa handavinnuna á góðan stað þar sem hún gagnist sem flestum. Það á einmitt við um teppi Helgu því fyrr í vikunni færði hún Vífilsstaði fjögur hekluð ullarteppi.

"Það var nú í október að mér leiddist og þá hringdi ég upp í Gerðuberg og spurði hvort þau hefðu eitthvað fyrir mig að gera í einhverri handavinnu," segir Helga og bætir við: "Það er svo gott að hafa eitthvað í höndunum til að vinna með, en þegar maður er orðinn ellilífeyrisþegi þá er orðið dýrt að kaupa handavinnu. Guðrún bauð mér að koma og þar átti hún fullt af útsaumsgarni sem eru afgangar héðan og þaðan. Ég fór með þetta heim og er búin að sitja við síðan og hekla ellefu teppi sem fara inn í hjúkrunarheimili á höfuðborgarsvæðinu," segir Helga og tekur fram að teppin henti einmitt sérlega vel fyrir fólk í hjólastól til að halda hita á fótunum.

Aðspurð segist Helga sitja mislengi við heklið dag hvern. "Ég sit við þetta alltaf þegar ég get og komið hefur fyrir að ég hef setið við langt fram á nótt af því að ég hef ekki getað hætt. Það er svo gaman að þessu. Þetta eru svo margir litir að maður er alltaf að búa til listaverk," segir Helga og vonast til þess að teppin verði til góðs og að fólk hafi gleði af því að sjá alla litina í teppunum. Að endingu vildi Helga beina því til almennings að koma með garnafganga upp í Gerðuberg frekar en að henda þeim, því þar kæmi garnið í afar góðar þarfir.

Úr Morgunblaðinu 23.12.2005